Eindelijk weer wat tijd vrijgemaakt om iets op onze website te zetten. De afgelopen weken, maanden inmiddels na ons bezoekje aan Nederland (mid to eind augustus), hebben we weer redelijk wat uitstapjes gemaakt, activiteiten ondernomen en genoten van het Zuid-Afrikaanse land. In willekeurige volgorde; in oktober hebben we een bezoekje aan het Kruger park gebracht waar we voor het eerst de gehele BIG 5 op 1 dag hebben gezien. Het spotten van een luipaard was ons nooit eerder gelukt maar nu waren de goden ons goed gezind… de dode impala’s (2!) in twee verschillende bomen gaven al aan dat we dicht in de beurt zaten en uiteindelijk zagen we hem/haar dan ook liggen onder een boom.
De rugby gekte onder (met name blanke) zuidafrikanen is een (klein) beetje op ons overgesprongen en zodoende zijn we met onze buren, Nardus en Liezel naar een wedstrijd gaan kijken in het Newlands stadion (oudste rugby stadion ter wereld) in Kaapstad; Western Province (Kaapstad!) tegen de Sharks (Durban). Leuke wedstrijd an sich maar de aanmoedigingen vanaf de trubunes waren nog wel het leukst; het rhytmische “WP jou lekker ding” galmde geregeld door het stadion. Blijkbaar is dit de aanmoedigings-yell van Western Province (WP). Heel grappig dat ze ‘lekker ding’op deze manier gebruiken. Ik stelde nog voor om “Boeruh, Boeruh! We worden kampioen!” te gebruiken maar dat lag toch een beetje gevoelig….
Afgelopen weken hebben we hier onze eerste vrijgezellenfeest en bruiloft in Zuid Afrika meegemaakt. Onze ‘andere’ buren, Nico en Dala zijn afgelopen vrijdag (19 nov) getrouwd en de week ervoor waren de vrijgezellen parties. Angelique heeft een echte ‘kombuis-thee’ meegemaakt, waarbij alle dames s’ middags samen komen in de keuken (…) om de aanstaande bruid van tips en adviezen te voorzien voordat ze daadwerkelijk gaat trouwen. Oma’s, tantes en andere ouwe betten zijn hier allemaal bij uitgenodigd en de nodige kookrecepten, maar ook sexy ondergoed zijn uitgewisseld (voor meer info ask Angelique). Daarna volgde een vertrouwde vrijgezellenavond.
Deze slideshow heeft JavaScript nodig.
Bij de mannen had ik me van tevoren al goed voorbereid om het nodige bier te kunnen verwerken; veel gegeten en lekker vet… Daarnaast hield ik me in het begin van de avond heel rustig om zo de gehele avond goed te kunnen volhouden. Hier werd echter anders over gedacht door de vader en aanstaande schoonbroer van de bruidegom… Ondanks dat het vrijgezellen gebeuren bij de kerels ‘pas’ om 17h00 begon, was de vrijgezel al knock-out om 22h15; de blaadjes tequilia, jagermeister en andere rotzooi waren niet aan te slepen. En dat vanaf 18h30… haha. Avondeten zat er voor niemand in; gezopen moest er worden… Op een gegeven moment leek het er wel op dat het een wedstrijdje zou worden om de vrijgezel zo snel mogelijk bewusteloos te krijgen… Gelukkig kan hij wel wat hebben en heeft hij nog voldoende genante en grappige fratsen uitgehaald en de party tot na tien uur weten te rekken…
De bruiloft was een mooie gelegenheid voor ons om een keer te zien welke Zuid-Afrikaanse tradities we ook in onze wedding willen doorvoeren. Veel zaken zijn vrij overeenkomstig met in NL, maar andere dingen ook weer niet. Een verschil is bijvoorbeeld de speeches voor het eten. Volgens traditie vinden er altijd 3 speeches plaats: 1 voor de ouders van de bruid (door een van hun kinderen of een andere gegadigde), 1 voor de ouders van de bruidegom en 1 voor het bruidspaar. Ter afsluiting van elke speech wordt er een ‘heildronk’ beklonken. Daarnaast werd er opvallend veel gedanst door de genodigden; helaas geen band maar een dj, echte coverbands kennen ze hier niet alleen strijktrio’s of kwartetten (…). Voor het eten werd de dansvloer geopend door het bruidspaar en het leek wel of de dranghekken werden weggehaald zo massaal stormden iedereen de dansvloer op. Alsof ze hier al jaren op hadden zitten wachten. En dan niet gewoon een beetje spring-dansen, maar echt in paartjes over de dansvloer glijden… slik… viel even tegen ondanks mijn brons-dans certificaat. Gelukkig werd naarmate de avond vorderde, de danskwaliteit aanzienlijk minder en vielen wij (ik) ook niet meer op. Een ander verschil is dat in ieder geval iedereen voor het hele feest is uitgenodigd; geen verschillende programma’s voor naaste familie en vage kennissen. Iedereen ook aan het diner, in buffet vorm maar zeker prima. Daarnaast wordt het grandioze zuipen hier enigszins beperkt door de ‘cash-bar’. Een aantal flessen wijn per tafel zijn inclusief, maar drankjes daarna moesten worden betaald aan de bar/ober. Geen standaard prijzen, meer een vergoeding, maar toch compleet onverwacht voor ons. Gelukkig konden we wat geld lenen van de buren.
Tenslotte: momenteel is het hier november, maar ook wel Movember genoemd. Mo staat voor moustache en dat betekent snor. Met andere woorden het is de maand van de snor. Aangezien ik al jaren op zoek ben naar een goed excuus een lekker volle snor te laten groeien heb ik deze kans meteen aangegrepen. Angelique is er gek op… Gelukkig heb ik ook daadwerkelijke sponsors (Jan en Dieuwertje) gevonden die mijn snor financieren voor het goede doel (bestrijding prostaatkanker), zodat ik hem ook echt tot het einde van de maand kan laten staan!!! Nu hoorde ik van Lars dat Movember ook in Nederland plaatsvindt, dus ik ben benieuwd naar jullie snorren… Stuur je foto’s naar jeroenkortsmit@hotmail.com.
Tot later!
Laatste comments